Er was eens een tijger

Tijger is niet zoals andere tijgers. Hij is vaak knorrig en een beetje bang. Daarom is hij liever alleen, zodat niemand merkt dat hij niet zo dapper is. Maar op een dag wordt hij wakker met niet een, niet twee, maar drie mensenwelpjes op zijn rug. Wat hij ook probeert, ze gaan niet weg. Dus blijven de tijger en de kinderen bij elkaar. En langzaam, heel voorzichtig, leren ze elkaar wat het betekent om ergens bij te horen, en vriendelijk te zijn.

Sarah Massini schreef en illustreerde een treffend en tijdloos verhaal dat lang in het hart van ieder kind zal blijven nazinderen.